رسته‌ها

آخرین دیدگاه‌ها

سوای این مسئله که حسین سمبل آزادگی ، حق طلبی و دعوت به درستکاری است ، فرهنگ عاشورایی در ایران اصالتی دیرینه تر دارد که با سوگ سیاوش و بعدها سوگ یحیی پسرذکریا برگزار میشده که پریشان کردن موها و مالیدن خاک بر سر و صورت از نشانه های عذاداری برای زنان در آن زمان بوده ..که بنا به مصلحت احتمالا در دوره صفویه این سمبل ها به سوگ حسین تغییر یافته ... به نظرم سوای احترامی که برای شخصیتهایی بزرگ و پاک چون سیاوش و حسین و ... قائلیم باید به به این سنت از بعد سنبلیک توجه بیشتری داشته باشیم تا فقط یک مقلد بدون عمل و فکر نباشیم این اسمها زیباست ولی عمل اینگونه افراد است که به ااین اسماء هویت امروزی را داده به نظم باید با احترام به این سنت دیرینه همواره عاقلانه تر رفتار کنیم در کتاب سوگ سیاوش نوشته آقای شاهرخ مسکوب که در کتابناک هم در دسترس است اشاراتی به این اصالت در فرهنگ سوگواری ایران باستان شده است
نویسنده: نامدار ناصر
مترجم : نامدار ناصر
کاربر گرامی!
امکان خرید اشتراک از خارج کشور ایران، با استفاده از حساب پی‌پال فراهم شده است.